Abigail en Meagan

Ja! Een update. Want ze waren wel een heel stuk kleiner de laatste keer dat ik schreef.

Ondertussen worden onze meiden al bijna 8 en 10 en ik vind dat heel bizar. Zo heb je nog een dreumes en peuter en ineens is je oudste bijna een tiener. Ze gaan lekker! Ze groeien als kool en écht zonder overdrijven; ze zijn zo leuk! En dat zeg ik niet alleen uit bevooroordeelde positie. Ja ik ben hun moeder dus ik hoor dat ook te vinden maar toch. 

Abigail is in mei gestart met turnen. Nadat ze heel wat jaren terug haar zwemdiploma's A, B en C behaalde bleef het even rustig. Ze wist gewoon niet wat ze wilde. Al snel kwam paardrijden ter sprake. Maar dat was helaas geen optie. Uiteindelijk kwam ze via het buurmeisjes, tevens haar beste vriendinnetje, uit bij turnen en een proefles werd al snel ingepland. Dit bleek een match made in heaven. 

Meagan is nog met de zwemles bezig. Toen ze 5 jaar was startte ze ermee maar dit hebben we vroegtijdig tot een halt geroepen. Ze was er niet klaar voor. Elke week was ellende. En als ik ellende zeg dan bedoel ik ook echt 1 doffe ellende. Paniek, angst; noem het maar op. En als Meagan iets is, is het koppig. Dus die weigerde bijna alles. Jaar pauze genomen en de zomer van 2025 zelf in eigen achtertuin het zwembad ingedoken. Mama werd even zwemjuf en Abigail jaar lieftallige zwemassistente. En babystapje voor babystapje probeerden we Meagan te laten wennen aan water. En met name onder water gaan. En dat bleek een succes. Het 1e succesje in velen die nog zouden volgen. ♥ Voor de beeldvorming; in augustus 2025 dook ze nog voor elk spettertje dat haar kant op kwam al weg. Fast forward naar juli 2026; Meagan is hard op weg naar bandje 7 bij zwemles en is als een vis in het water. Onder water gaan vindt ze leuk en doet ze subliem. Spelletjes wie het langst de adem in kan houden onder water wint ze. 😳 Dat dus...Soms is het gewoon beter niet te dwingen. Haar tempo volgen en een stapje terug doen. And look at her now! 

Dan school. Vorige week hebben ze groep 5 en groep 4 afgerond. Met door het jaar heen 3 geweldige rapporten. We zijn zo trots! Onze Meagan had het wat moeilijker met haar gevoeligheid. Wat we al jarenlang opmerkten kwam gedurende groep 4 duidelijk naar voren. Ze is overduidelijk een hsp'tje en ze werd letterlijk ziek van drukte, harde geluiden en te weinig rustmomenten. Meermaals kon ik haar halverwege de schooldag ophalen. Totdat we in overleg met de juf besloten om een koptelefoon te gaan overwegen. Harde geluiden buitensluiten. En haar op tijd even uit drukke momenten halen (leeg lokaal naast de klas) en bij drukke festiviteiten de keus om even naar binnen te mogen indien nodig. En dit wierp zn vruchten af. Meagan werd weer onze oude Meagan en ophalen met buikpijn, hoofdpijn of veel tranen waren verleden tijd. Soms kan het zo makkelijk zijn. Want ze is verdorie een verdomd slimme meid. Net als dr zus. Die nog steeds kampioen in lezen is. Wat mij als echte boekenwurm dan weer retetrots maakt uiteraard. 😬📚

Abigail leest graag en wordt net als mij blij als ik bij de kringloop tegen een stapel toffe boeken aanloop. Paardenboeken in haar geval. Paarden of 'waarom' boeken. Ze is zo leergierig. Leest heel graag hoe iets gemaakt wordt, hoe iets ontstaat en hoe dingen in elkaar steken. 

Wat hobby's betreft staat creativiteit nog steeds bovenaan. Abigail knutselt graag, verzint de meest toffe creaties met de leukste spulletjes terwijl Meagan een tekenwondertje is. Geef haar papier en een potlood of een schildersezel met een palet verf en ze tovert weer iets bijzonders op papier. Inclusief veel details en werken met schaduwen. Verder spelen ze graag buiten met de buurkinderen of in de speeltuin. Meagan heeft onlangs overigens pokemon ontdekt. Waar ik al jaren probeer om haar enthousiast te krijgen over pokemon want hallooooo nostalgie voor moeders en nog steeds tijdloos; zei ze telkens; NEE. Totdat ze op school blijkbaar 1 aflevering in de klas hadden gekeken. Nou ze is om hoor. 🤭 Pikachu en Eevee verschijnen geregeld op papier. Die tovert ze al zonder voorbeeld probleemloos uit dr potlood of stift. Haar slaapkamermuur is al 'behangen' met allemaal zelf verzonnen pokemons én pokemon sword op de switch speelt ze volgens mij binnenkort ook al uit. Yep pokemon is het ineens helemaal. 😅 

Abigail staat trouwens graag in de keuken. Als het even kan en mag wil ze mee helpen. Ik, moeders de vrouw, heb een HEKEL aan koken. Kay vindt het leuk. Dus als papa weer iets nieuws wil proberen staat Abigail te popelen. 'Mag ik helpen?' 'Kan ik dat ook doen?' 

2 Heel verschillende meiden dus maar beide zo leuk op hun eigen manier. Ook samen nog steeds heel hecht. Waar ik altijd al op hoopte dat ze niet alleen zusjes zouden zijn maar ook vriendinnen is daadwerkelijk uitgekomen. Dat ze 'maar' 1 jaar en 10 maanden schelen helpt daarin ook mee natuurlijk. En ik weet, zodra Abigail ouder wordt wil ze meer alleen en ook dat is oke. Dat zijn allemaal nieuwe fases en ik vind dat zo leuk! Ik heb altijd al moeder willen worden maar dat het zo'n bijzondere ervaring zou zijn had ik niet durven dromen. Deze meiden hebben mijn wereld zoveel mooier gemaakt. Elke stap, elke fase, elke mijlpaal; ik geniet! En ik hoop dat ze zo blijven zoals ze nu zijn. Die mooie karaktereigenschappen die ze hebben. Sociaal, empathisch & behulpzaam (Abigail wil 2 meter worden. En waarom? Zodat ze iedereen in de supermarkt kan helpen alles uit de hoogste schappen te halen. I'M NOT EVEN KIDDING HAHA 🥰). En lief en zo gek als een deur. Want dat zijn ze. Kleine clowns. Of niet meer zo klein ondertussen. 

Kleine meiden worden steeds groter. En ik kan niet wachten op de volgende 8 a 10 jaar. Op weg maar adolescentie en volwassenheid. 🫶🏼 Tijd vliegt nou eenmaal. Ik kan mij er maar beter alvast op voorbereiden!